اخبار هوشنگ پیشدادی
جشن سده؛ یادآور هنر ایرانیان در نگهداری آتش
باشگاه خبرنگاران - ۱۲ بهمن ۱۴۰۲
جشن سده مانند جشنهای فروردین، تیرگان و مهرگان از عهد ساسانی به یادگار مانده است. پرونده «جشن سده» که مشترک از سوی ایران و تاجیکستان تدوین شده بود توانست در هجدهمین نشست کمیته بین دولتی پاسداری از میراث فرهنگی ناملموس یونسکو در فهرست میراث ناملموس یونسکو ثبت جهانی... بر اساس متون کهن مثل شاهنامه فردوسی که معتقد هستیم به طور کامل تاریخ ایران است؛ در دوره هوشنگ پیشدادی که خود هوشنگ نام یک دوره تاریخی است و صرفاً نام یک شخص نیست بشر یاد میگیرد که آتش را نگهداری کند و نکته مهمش این جاست؛ نه تنها بشر آتش را کشف میکند بلکه به خاطر رعد و برقها و آتشی که در طبیعت وجود داشت بسیاری از جنگلها به مراتب بیشتر از الان، دچار آتش سوزی میشدند
از نگاه رمانتیک تا تقابل با «جشن سده»
ایسنا - ۱۰ بهمن ۱۴۰۲
«جشن سده» آذرماه ۱۴۰۲ در فهرست میراث ناملموس یونسکو ثبت جهانی شد؛ اتفاقی که سبب شد نام این جشن دوباره بر سر زبانها بیفتد، اما در حدود یک ماه پس از این ثبت جهانی شاهد استقبال از جشنهای غیرایرانی همچون «هالووین و کریسمس» بودیم. در این شرایط این پرسش... درباره «جشن سده» یک روایت به داستان کشف آتش توسط «هوشنگ پیشدادی» برمیگردد؛ در واقع روایت است که او در بیابان سنگی به طرف یک مار پرتاب میکند و این سنگ در برخورد به سنگ دیگری موجب شکلگیری آتش میشود، اما اینکه چقدر این موضوع واقعیت است و یا چقدر شکل افسانه و اسطوره به خود گرفته جای پرسش دارد و احتمالا هیچگاه به نتیجه نرسد
کتاب «صداقت در تراث سیاسی اسلامی» روانه بازار نشر شد
خبرگزاری مهر - ۱۴ خرداد ۱۴۰۲
به گزارش خبرنگار مهر، کتاب «صداقت در تراث سیاسی اسلامی» اثر طیبه محمدی کیا در پژوهشکده علوم و اندیشه سیاسی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی در ۲۹۴ صفحه تهیه و به همت نشر این پژوهشگاه به چاپ رسید. سخن گفتن از نسبت صداقت و سیاست در جهان امروز، با توجه... فصل چهارم با عنوات «صداقت در تراث سیاست نامهها و اندرزنامههای سیاسی اسلامی به رشته تحریر درآمده و مطالعه جاویدان خرد یا پندنامه هوشنگ پیشدادی به عنوان کهنترین اندرزنامه سیاسی جهان، بررسی رویکرد خواجه نظام الملک به سیاست به شیوهای حرفهای از یک سو و پرداختن به نگرش خنجی به مثابه گریز از جامعهای متحول، از بخشهای اصلی این فصل به شمار میروند
تاریخ و مشروعیت
رادیو زمانه - ۱۷ آذر ۱۴۰۱
Ad placeholder «اگر تمامی افراد بگویند شاه برود، من هم با آنها میگویم شاه باید برود. اگر افراد معدودی باشند که این مطلب را بگویند، باز هم با آنها میگویم شاه باید برود و اگر هیچکس نگوید شاه برود، باز من میگویم شاه باید برود، چون این امر به دلخواه من... «که دیرزمانی از آن هوشنگ پیشدادی بود؛ چنان که بر هفت کشور شهریاری کرد و بر دیوان و مردمان {دروند} و جادوان و پریان و کویهای ستمکار و کرپها چیره شد و دو سوم از دیوان مزندری دروندان ورن را برانداخت… که از آن تهمورث زیناوند بود؛ چنان که بر هفت کشور شهریاری کرد و بر دیوان و مردمان {دروند} و جادوان و پریان و کویهای ستمکار و کرپها چیره شد… و اهریمن را به پیکر اسبی درآورد و سی سال سوار به او به دو کرانهء زمین همی تاخت…» در متن بالا در توصیف هوشنگ و تهمورث، بلافاصله پس از بیان اینکه آن دو بر هفت کشور پادشاهی میکردند، تسلط و چیرگی آنان بر دیوان و پیروان آنها خاطر نشان میشود
آتش مهر ایران در کرانههای زایندهرود
تابناک - ۱۰ بهمن ۱۳۹۹
به گزارش «تابناک» به نقل از ایرنا، جشن سده ریشه در اسطورههای ایران دارد؛ جشنی که شعلههای آتش آن، شعلههای تابان مهر ایران است و هیچگاه خاموش نشده است. اصفهان و زاینده رود شاهد تمام عیار نمیرایی این مهر است؛ آنجا که مرداویج، سردار ایرانی آتش جشن سده را... روایتهای متعدی برای خاستگاه جشن سده وجود دارد، از پدید آمدن آتش و نسبت دادن آن به هوشنگ پیشدادی در شاهنامه و یا به قول ابوریحان بیرونی که میگوید جشن سده را به کیومرث، انسان یا پادشاه نخستین در فرهنگ ایران نسبت داده اند تا اینکه عدهای گفتهاند این تسمیه به مناسبت صد روز مانده به آغاز رویش ساقههای غلات بوده است و یا مهرداد بهار، اسطوره شناس که ظهور و جلوه خورشید در پایان چهل روز زمستان بزرگ را جشن ظاهر شدن خورشید دانسته و جنبه تقویمی به آن داده است
آتش مهر ایران در کرانههای زایندهرود
خبرگزاری جمهوری اسلامی - ۹ بهمن ۱۳۹۹
به گزارش ایرنا، جشن سده ریشه در اسطورههای ایران دارد؛ جشنی که شعلههای آتش آن، شعلههای تابان مهر ایران است و هیچگاه خاموش نشده است. اصفهان و زاینده رود شاهد تمام عیار نمیرایی این مهر است؛ آنجا که مرداویج، سردار ایرانی آتش جشن سده را با شکوه تمام برای زنده کردن... روایتهای متعدی برای خاستگاه جشن سده وجود دارد، از پدید آمدن آتش و نسبت دادن آن به هوشنگ پیشدادی در شاهنامه و یا به قول ابوریحان بیرونی که میگوید جشن سده را به کیومرث، انسان یا پادشاه نخستین در فرهنگ ایران نسبت داده اند تا اینکه عدهای گفتهاند این تسمیه به مناسبت صد روز مانده به آغاز رویش ساقههای غلات بوده است و یا مهرداد بهار، اسطوره شناس که ظهور و جلوه خورشید در پایان چهل روز زمستان بزرگ را جشن ظاهر شدن خورشید دانسته و جنبه تقویمی به آن داده است
موضوعات مرتبط: داریوش اول اوستایی اهورامزدا موبدان جشن سده ژاله آموزگار مادها کیخسرو میراث فرهنگی ناملموس ساسانیان
حق کپی © ۲۰۰۱-۲۰۲۴ - Sarkhat.com - درباره سرخط - آرشیو اخبار - جدول لیگ برتر ایران